|
Foto en reisverslag mount ventoux
30 juli 2009
|
Een klusje klaren...
Met een gedegen voorbereiding en met veel bravoure dachten wij als ervaren lopers dat wij dit bergje wel even zouden vellen.
Met om de drie km een drink pauze ingepland, leek het ons een koud kunstje de beruchte
wielrennersberg hardlopend te bedwingen.
Niets bleek minder waar. |
Vanuit de verte blinkt de top
|
De eerste km's vals plat
|
Hier zijn we nog
"fris"
|
|
Van meet af aan was het stijgingspercentage
dusdanig dat de vergelijking met trap lopen de beste was. En ruim 21 km traplopen is geen kleinigheid! Met een temperatuur van boven de 25 graden werd het trap lopen in de sauna.
De eerste kilometers gingen ons relatief goed af. De motivatie is nog volop en het
stijgingspercentage is hier het minst, maar in de verte doemde het beruchte bos al voor ons
op.
In dit bos is het stijgingspercentage bijna 13% en zelfs voor een loper, een bijna onmogelijke opgave om te blijven hardlopen. (tenminste als je 8 km /uur nog hardlopen kan noemen).
|
Hier begint de "groene
hel"
|
|
Elke 3 km 0,5 ltr water |
| Naast het steile deel in het bos, is het bos nog ergens berucht om.............. vliegen! En dan hebben we het niet over 1 of 2 vliegen, nee hele grote zwermen van honderden, nee duizenden vliegen zwermden om en op onze hoofden, om enig zout zweet buit te maken. Zweet wat overigens met bakken uit onze poriën stroomde.
In het bos begonnen we ook al zo nu en dan wielrenners in te halen (kicken!) wat ons nieuwe moed gaf en de hoop dat we het gingen halen.
|
Buffelen tegen 12% stijging
|
|
Ook elke 3 km even rust
|
|
Eenmaal uit het bos is een ervaring die we beiden niet gauw zullen vergeten. Het uitzicht, de omgeving is adembenemend, het is bijna niet te omschrijven hoe mooi een kale berg kan zijn. Doordat er alleen maar steen is op de top, waan je je op een andere planeet.
|
|
|
|
| Vanaf dit
punt werd het als maar zwaarder en zwaarder, (mede door de ijle
lucht??). je vecht voor iedere honderd meter. Het vervelende is
dat je het weerstation boven op de berg telkens kunt zien en je
hierdoor het idee krijgt dat het nog maar een klein stukje is,
maar dat valt tegen (vies tegen). |

De
laatste scherpen bochten |
Arend in de laatste klim |
Bouwe in de laatste klim |
Arend staat bijna te braken
|
Bouwe komt strompelend boven
|
Als je hier staat ben je
gelukkig
|
|
Oververmoeid voldaan en super blij hebben we de berg weten te vellen in een netto looptijd van 3 uur.
Arend en Bouwe
Team Hardloopreizen
|
| Impressies van de top |
De top is in zicht maar het er zijn nog 500
hoogte meters te gaan
|
Het uitzicht is overal
adembenemend.
|
Het moment voor de gestorven
Renner Simson
|
De top is bijna bereikt, toch zijn er nog 300
hoogtemeters te gaan
|
Eenmaal boven is het er altijd zeer druk.
|
Het uitzicht is er overal prachtig. Soms zie
zelfs de Mount Blanc
|
|
|
|